Organek "Wiosna" / Andrzej Pilipiuk "Konan Destylator"

"i znowu noce są krótsze

i coraz więcej dnia"

Piękną wiosnę mamy tej zimy, a ja wcaaaale nie narzekam.

"- Zaspaliśmy - burknął kozak.

- Późno poszliśmy spać, to i późno wstaliśmy - wzruszył ramionami jego przyjaciel. - Jak się człowiek zasiedzi przy robocie do północy, to i trudno mu się bladym świtem z łóżka wygrzebać.

- Przy robocie? - Semen poskrobał się po głowie. Jakoś inaczej zapamiętał ten wieczór... - Jakiej znowu robocie? Piliśmy tylko piwo i gadaliśmy.

- Toż mówię. Pijąc piwo, podnosiliśmy PKB kraju i tworzyliśmy miejsca pracy w przemyśle browarniczym. - Jakub wypiął dumnie pierś. - Walka z bezrobociem to ciężka harówka. Tym z rządu i sejmu nawet płacą za to."

Nie wiem, jak Wy, ale ja jutro będę walczyć z bezrobociem. 

Wszystkiego, co najcudowniejsze w Nowym Roku i widzimy się w styczniu!

XXANAXX ft. RAS "Mniej"

Chyba takiego weekendu mi było trzeba – pod kocem, z książką i kubkiem gorącej herbaty, pachnącej imbirem i pomarańczą.

Szkoda tylko, że pretekstem do spędzania czasu w ten sposób może być dla mnie jedynie duszący kaszel, który sprawia, że płuca już mi wyłażą na wierzch uszami. 

Ale co tam.

Dzięki temu klipowi od razu mi jakoś cieplej.

"Chcesz we mnie mieć bezpieczną przystań,

przerwę od życia, mały plan B.

Lekki wiatr miesza w twoich decyzjach.

Im więcej nas tu, tym jakby ciebie mniej."

Pezet & Małolat "Pragniesz" / Stephen King "Bezsenność"

"Przeszłość obróć w pył i zatańczmy."

To już oficjalne.

Nie jestem nauczycielką - jestem tłumaczką.

I tak, jest to zmiana na lepsze.

"Nie ma na świecie nic, pomyślał, dosłownie nic, co by mogło się równać z październikowym słońcem. Niemal czuł, jak rozpacz ostatniej nocy rozpływa się w nim i znika. W nocy pewnie powróci, ale na razie czuł się świetnie; niewątpliwie zmęczony i nie w pełni władz umysłowych, ale poza tym rzeczywiście świetnie."

Miuosh ft. Soxso "Neony"

Nauczając innych ludzi przeżyłam wiele pięknych, magicznych wręcz chwil.

Pamiętam na przykład, jak siedmioletni wówczas Szymon wykrzyczał mi prosto w twarz: "Mamo, ale to nie ja! To Jasiek!" Mamo? He?

Albo kiedy grupa egzaminacyjna ni stąd ni zowąd zaczęła śpiewać "Somewhere over the Rainbow". O 7.30. Rano. Do tej pory nie wiem, o co im chodziło, ale firsta zdali... Tak jest, śpiewająco.

Była również sytuacja, podczas któregoś wyjścia na piwo z grupą A2, kiedy Ewka powiedziała mi wprost: "Słuchaj Kasia, gdyby nie Ty, to ja w życiu nie wiedziałabym, że można TAK uczyć". Miliard punktów, jeśli chodzi o motywację do pracy. Poważnie.

Słyszałam też, że jestem najlepszą nauczycielką, jaką mieli. Że dzięki mnie w końcu polubili angielski (np. Ania, swoją drogą nauczycielka francuskiego, czyli koleżanka po fachu). Że nareszcie zrozumieli, czym Past Simple różni się od Present Perfect. I kilka innych. Wielokrotnie.

Ale... 

Ten ostatni rok styrał mnie niemiłosiernie. I z magią, delikatnie mówiąc, niewiele miał wspólnego.

Często czułam się tak, jakby moje słowa trafiały w próźnię, jakbym mówiła co najmniej po chińsku, a uczniowie rozumieli mnie w tym samym stopniu, co świnka morska mojej siostrzenicy.

Nie wiem. Może to już słynne wypalenie zawodowe albo jakaś inna cholera. Tak czy siak - coraz cześciej myślę sobie, że może to czas na...

Przerwę.

"Jeśli stawiali na mnie,

nie mogli wybrać gorzej."

Mary Komasa "Lost Me"

Jestem już tym wszystkim naprawdę bardzo zmęczona.

I coraz częściej zastanawiam się, czy aby na pewno będę umiała tak żyć.

"You lost me,

every day, every night,

one by one.

We both chose

to stay blind,

swallow lies,

but now it's done."

Łona i Webber "Nie ma nas"

"Closer" i "Sex on Fire" usłyszane na żywo, to bez wątpienia jedne z najcudowniejszych wspomnień ostatnich tygodni.

Muszę jednak przyznać, że szalone tańce Łony i jego ekipy na scenie stanowiły idealną rozgrzewkę.

Przypomniało mi się nawet, że kiedyś całkiem lubiłam Marię Peszek, i że niektórych jej utworów wciąż słucham z przyjemnością.

Podsumowując - Orange Warsaw Festival uważam za udany.

"Nie musimy ze sobą gadać, ale moglibyśmy sympatyczniej milczeć.

Nie musimy oczekiwać cudu, w tej materii bym entuzjazm studził,

ale nie musimy sobie nic mówić,

żeby dostrzec w ludziach choćby odrobinę ludzi."

Kings of Leon "I Want You"

"Put your eyes on me

and I know a place that we can get away"

Tryb oczekiwania włączony.

Byle do piątku. I niech będzie fantastycznie!

"I said I want you,

just exactly like I used to"

Miuosh ft. Katarzyna Nosowska "Tramwaje i gwiazdy"

Czas zmienić strategię.

Początek końca, czy początek nowego?

Czas pokaże.

"Nie wiem, czy jeszcze kiedykolwiek mnie dotkniesz,

tak samo, jak nie wiem, czy zostać, czy iść.

Mieliśmy lepsze dni,

dłuższe noce

i miało tak zostać na zawsze."

Jakub Małecki "Dżozef"

Jakie to szczęście, że ten semestr już się skończył, bo byłam zdecydowanie zbyt bliska obłędu.

Muzycznie dzisiaj cisza, ale zamiast tego książka, którą serdecznie polecam:

"Podszedłem do okna, a za nim menel.

- Taki to ma przejebane - zauważyłem.

- Czemu? - Czwarty podjął temat. Nie spał już?! Przecież zasnął parę sekund temu.

- No bo jest menelem - odparłem. - Bezdomnym.

- I?

- I to jest cholernie smutne chyba. Wątpię, żeby gość wstawał co rano z uśmiechem na twarzy.

- A ty wstajesz?"

The xx "I Dare You"

"I'm on a different kind of high"

Walizka spakowana.

Czas na chwilę oddechu od... Tak, tego mi właśnie trzeba.

Na tę płytę czekałam już od dawna. 

I kiedy się doczekałam, w końcu udało mi się w czymś zasłuchać.

"I need my feelings set on fire!"

Taco Hemingway "Szczerze"

To uczucie, kiedy masz prawie 30 lat, a sąsiadki i tak kablują mamie, że chodzisz bez czapki.

"Nie wiem jak ty... Mało ludziom wierzę.

Mam wrażenie, że się gubią, kiedy mówią szczerze."

"Wosk" mnie zachwycił.

"Marmur" już trochę mniej, ale jest kilka kawałków godnych uwagi. 

Można by rzec - Taco trzyma całkiem dobry poziom.

The Last Shadow Puppets "Bad Habits"

Nie trzeba należeć do grona najwierniejszych czytelników mojego bloga, aby zorientować się, że nie lubię Świąt. Nie lubiłam nigdy i nigdy się z tym nie kryłam, wprawiając w zakłopotanie każdego, kto mnie o Święta zapytał. W tym roku jednak to, co się działo, zaskoczyło nawet mnie. Niestety, obyło się bez pozytywnych niespodzianek i wybuchów radosnego entuzjazmu.

Zaczęło się jeszcze w noc przed Wigilią, kiedy telepiącymi się z nerwów rękami wzywałam karetkę. A kolejnych kilku godzin spędzonych na izbie przyjęć, godzin wypełnionych bezsilnością i lękiem o bardzo bliską mi osobę, nie zapomnę pewnie przez długi czas.

I w zasadzie na tym mogłabym zakończyć, bo wszystko, co działo się później, kręciło się wokół tamtego wydarzenia. Przynajmniej w mojej głowie. Bo tak poza tym, to wiecie:

- może jeszcze sałatki?

- chyba znowu schudłaś!

- weź zostaw to zmywanie, chodź do nas

- a ten twój, to gdzie?

- za rok to już może w większym gronie, co?

- a śledzi czemu nie zjesz?

I tak w nieskończoność.

Sylwester miał więc być odskocznią, beztroskim czasem spędzonym na luźno w fajnym gronie. Ale nie. Usłyszałam, jak to "muszę" zadecydować, co jest dla mnie "ważniejsze". Jakie są moje "priorytety". Dokonać "wyboru". I inne takie tego typu. A dupa. Nic nie muszę. I kropka.

Dlatego jakoś wcale nie martwi mnie powrót do pracy i fakt, że jutro o tej porze pewnie znów będę planowała kolejne lekcje. Cóż, pewne nawyki, również te nienajlepsze, się nie zmieniają.

"should've known..."

A Wam życzę, aby ten Nowy Rok był o niebo lepszy, niż poprzedni!